efatmahbaz

هشت مارس و جنبش یک میلیون امضاء PDF Print E-mail
Article Index
هشت مارس و جنبش یک میلیون امضاء
Page 2
Page 3
Page 4
Page 5
All Pages

دستاوردهای کمپین یک میلیون امضا در کوتاه مدت خود به خود مثبت، فرهنگساز و آگاهیبخش بوده است، حتی اگر به این زودیها به تغییر و تحول در قوانین منتهی نشود. زنان با این حرکت توانسته اند مسئله برابری را به طور نسبی به خواستی عمومی و همگانی بدل کنند. .بسیج افکار عمومی و بسیج اجتماعی و نشان دادن ریشه های تبعیض، کار فعالان جنبش زنان در این حرکت است ...

هشت مارس روز جهانی زن امسال مقارن شده است با صدمین سال برگزاری این مراسم در سراسر جهان. بر اثرمبارزات زنان دراین صد سال تغییرات شگرفی در زندگی آنها بوقوع پیوسته است. در شرایط کنونی فعالان جنبش زنان، شانس ان را داشته اند که بخشی از تاریخ ٣۰۰ ساله جنبش فمنیستی و تلاش های فداکارانه فعالان حقوق زن را شاهد و در برخی از انان سهیم باشند. در این دوران میلیون ها زن دز سراسر گیتی علیرغم موانع سترگی که با ان روبرو بودند به برابر حقوقی دست یافتند تا جائیکه امروزدر برخی از کشورها زنان به بالاترین مقام های سیاسی اجتماعی و هنری دست یافته اند. ما همجنین شانس این را داشته ایم که بازتاب صدای برابری خواهی زنان ایرانی را در جهان بشنویم از جمله اهدای جایزه نوبل به شیرین عبادی و جایزه اخیربنیاد مستقل و غیر دولتی اولاف پالمه به پروین اردلان از بنیان گذاران و فعالان "جنبش یک میلیون امضاء" -در تاریخ ۶ مارس سال ۲۰۰۸-.
اما علیرغم تلاشها و فداکاری ها، زنان در این صد سال هنوز در زمینه برابری حقوقی زن و مرد در ایران راه درازی را باید طی کنیم.. در ٨ مارس
۱٣۵۷ بلافاصله بعد از انقلاب اسلامی زنان ناچار شدند در اعتراض به حجاب اجباری و برقراری قوانین زن ستیز راهی خیابانها شوند اما با توجه به شرایط انقلاب، جنبش زنان تنها ماند. و صدای زنان انعکاس در خور را نیافت بعد از جنگ هشت ساله ایران و عراق، شرایط مناسب تری برای فعالیت و بیان خواسته های زنان برای مبارزه با تبعیض جنسیتی به وجود آمد. فعالان حقوق زن ۱۵ سالی است که به طور مشخص فعالیتشان را روی مسائل زنان متمرکز کرده اند
دریک سال گذشته در زمینه اجتماعی دولت با هماهنگی مجلس هفتم موانع بیشتری برای زنان ایجاد نموده. از جمله، دامنه تفکیک جنسیتی، اتوبوسها، متروها و کلاس های درسی را، با زنانه و مردانه کردن را به کتاب های درسی کودکان نیز کشاندند. طرح مجدد سهمیه بندی جنسیتی در رشته های مختلف دانشگاهی، در این طرح تلاش می شود از میزان ورود دختران به دانشگاه ها بکاهند. همچنین در چند ماه گذشته موج اعدام ها در زندان، بویژه بند زنان اوین شتاب فزاینده ای به خود گرفته است. اخیرا زنانی را در بند زنان اوین به جرم قتل محکوم بوند و بعضی از انها از سالها در زندان زندگی می کردند را اعدام و یا برای اعدام فراخوانده و این امر موجب رعب و وحشت بین زندانیان شده است
همجنین در یک ساله اخیر "جنبش یک میلیون امضاء" با دشواری های بسیاری از طرف نیروهای حاکم مواجه شده است درواقع مسئولین نظام به جای دوراندیشی و پاسخ دادن به خواست های برحق زنان، سرکوب انان به هر طریق را در دستور کار خود قرار داده است از جمله کوشش های نیروهای حاکم برای خاموش کردن صدای زنان تعطیلی «مجله زنان» پس از
۱۶ سال فعالیت دشوار و بی وقفه. فیلتر کردن مداوم سایت های زنان از جمله سایت اصلی کمپین یک میلیون امضاء (تغییر برای برابری ۱۰ بار فیلتر شد (سایت زنستان (پس از ۷ بار فیلتر شدن، سرانجام به طور کامل مسدود شد). همچنین در طی یکسال گدشه ۴٣ تن از فعالین زنان را دستگیر کردند. چهارتن از فعالان جوان کمپین هم اکنون در زندان بسر می برند: (راحله عسگری زاده، نسیم خسروی، روناک صفازاده و هانا عبدی)، دو تن دیگر از فعالان "جنبش یک میلیون امضاء" (ناهید کشاورز و پروین اردلان) به دادگاه فراخوانده شده اند به اتهام اقدام علیه امنیت ملی از طریق نوشتن و راه اندازی سایت های اینترنتی . به احترام شادفر، یکی از اعضای کمیته مادران کمپین یک میلیون امضاء، حکم ۶ ماه حبس تعلیقی به بهانه جمع آوری امضاء داده اند. ماموران در ماه های اخیر با جلوگیری از حضور فعالان "جنبش یک میلیون امضاء" در مکان های عمومی متروها، پارک ها ، مانع گفتگوی «چهره به چهره» فعالان با شهروندان می گردند. از طرف دیگر پلیس امنیت با رفتن به درب منازل شخصی فعالان کمپین و تهدید آنها عملا مانع برگزاری جلساتشان می شود از جمله اقدامات علیه فعالان "جنبش یک میلیون امضاء" جلوگیری از سفر پروین اردلان به سوئد بود. وی که بامداد - دوشنبه ۱٣ اسفند - برای شرکت در مراسم اهدای جایزه بنیاد مستقل و غیر دولتی اولاف پالمه، عازم استکهلم بود، پس از سوار شدن به هواپیما، با حکم دادستانی از هواپیما پیاده و مانع خروج او از کشور شدند. فعالان حقوق زن در چنین شرایطی می کوشند با طرح تاکتیکهای تازه به حرکت خود غنای بیشتری بخشند. حرکت اخیر زنان "جنبش یک میلیئن امصا" با روشی نوین توانست دستاوردهایی تازه ایی به کارنامه جنبش صد ساله زنان ایرانی بیافزاید. از جمله جوانتر شدن ترکیب نیروهای جنبش زنان و حضوربیشتر مردان برابری خواه در جنبش زنان، را می توان مرهون حرکت "جنبش یک میلیون امضاء" دانست.

بررسی عمکرد یک ساله "جنبش یک میلیون امضاء"
هدف اصلی جنبش اجتماعی زنان ایجاد دگرگونی عمیق حقوقی و اجتماعی در جهت بهبود وضعیت زنان است، این امر تنها با مشارکت و همکاری زنان سراسر کشور، از دورترین روستاها تا بزرگ ترین شهرهای کشور، تحقق می یابد. زیرا جنبش زنان نخبه به تنهایی قادر به پاسخگویی به خواسته های متفاوت زنان نیست. پیروزی تنها با تلاش زنان اسلامی، زنان سکولار و همراهی این دو با هم امکان پذیر است همراهی و همکاری با دیگر جنبش های دموکراتیک، رشد جنبش زنان را سرعت می بخشد. فعالین کارزار جمع آوری یک میلیون امضاء برای تغییر قوانین تبعیض آمیز که با هدف آگاهی رسانی با استفاده از روش
های سنتی و مدرن که از دل مبارزات زنان ایران در دهه های اخیر، بیرون کشیده شده است تلاش خود را برای رسیدن به برابری جنسیتی آغاز کردند. نطفه آغاز این حرکت در ۲۲ خرداد ۱٣٨۴ در جلوی دانشگاه تهران بسته شد، سپس در سال بعد در تجمع مسالمت‌آمیز زنان در ۲۲ خرداد سال ۱٣٨۵ در میدان هفت تیر در اعتراض به قوانین تبعیض‌آمیز تداوم یافت. زنان از ٨ شهریور این کار تاریخی بزرگ را شروع کردند. مبنای کارشان - در این حرکت- با معیارهای بینالمللی قرن بیست و یکم که حاصل دستاوردهای بشری، چون کنوانسیون جهانی حقوق بشر، کنوانسیون جهانی رفع هر نوع تبعیض از زنان (CEDAW) ، تطبیق یافته است. هر روزه بیش از ده ها داوطلب جوان با در دست داشتن دفترچه های "تاثیر قوانین بر زندگی زنان"، که شامل قوانین ازدواج، طلاق، حق ولایت بر فرزندان، چند همسری و....است، کوچه به کوچه و شهر به شهر و چهره به چهره با جمع آوری امضا و گسترش آگاهی فرهنگ سازی می کنند و قوانین تبعیض آمیز را مورد پرسش قرار می دهند. آنها با آگاهی و استفاده از شرایط تاریخی، فرهنگی و مذهبی ایران تاکتیک و روش عمل شان را انتخاب نموده اند. نسل جوان فمنیست عاقلانه و آگاهانه با استفاده از همه تجارب جهانی و بومی راه های تاز ه را می آزمایند و تجارب شان در اختیار همگان قرار می دهند.
امروز تداوم فعالیت های زنان به منظور برقراری برابری زنان و مردان و دامن زدن به بحث حقوق برابر، در ایران زمین، در گوشه کنار جهان مدیون جنبش یک میلیون امضا است. مردم ایران در هیچ دوره ای از تاریخ معاصر ما به یاد ندارند که بحث برابری زن و مرد در چنن سطح وسیعی در جامعه عمومی شده باشد. این همه پی آمد حرکت کمپین یک میلیون امضا است. زنان برای پیشبرد و رسیدن به حقوق بر حق و اهداف انسانی شان گفتگویی نزدیک با زنان چهره به چهره و رو به رو ، خانه به خانه –شهربه شهرو روستا به روستا را برگزیدند. در میادین و یا در وسایل نقلیه عمومی برای مردم از قوانین ناعادلانه موجود حرف می زنند و اینکه آیا آنها با چنین قوانینی موافقت دارند و یا ..؟ در این حرکت دوساله زنان قصد جمع آوری یک میلیون امضا را دارند. این حرکت یک میلیون امضاء به کجا خواهد رسید و و توان زنان در جمع آوری امضاء چقدر خواهد بود؟ امروز به محک آن ننشسته اند، آنچه مهم است راستای حرکت زنان است که در جهت گسترش آگاهی و فرهنگ سازی و ارتباط هر چه وسیع تر با اقشار و گروه‌های مختلف مردم و سرانجام بیان خواسته هایشان برای تغییر قوانین است. تداوم این حرکت بی شک رشد اندیشه را به دنبال دارد و نشان این امر است که این جنبش حرکتی است در حال شدن. برای برابری و رسیدن به رهائی. برای رسیدن به این خواسته، چکونگی رسیدن بدان جزو برنامه زنان نیست که حالا از طریق انقلاب مخملین است با سرنگونی و یا...
اهداف کمپین عبارتند: از رسیدن به خودآگاهی، بسط و گسترش آگاهی جنسیتی در جامعه. تغییر قوانین تبعیض آمیز جنسیتی. و پیمودن راهی نوین، بررسی و شناخت آن راه
" کمپین یک میلیون امضا" در طی مدت یک سال به "جنبش یک میلیون امضا" حول خواسته های مشخص حقوقی تبدیل گردید و توانست با حضور ده ها زنی که صمیمانه و صادقانه دل به فعالیت، و کار عملی سپرده اند، با آگاهی و بدون واهمه ازهمه تهدید و ارعاب ها به کارشان تداوم بخشد، توانست در سطح یک جنبش وسیع، در ایران و جهان مطرح شود.
حاصل کار «کمپین یک میلیون امضا»، حضور پر رنگ و پرتداوم ده ها فعال زنی است که اتفاقا بعد از انقلاب به دنیا آمده اند. آنها ما را به آینده پیوند می زنند این حضور تعیین کننده است. زنان با عملگرایی و رفتن به میان مردم به بهانه «کمپین یک میلیون امضا»، توانستند برای بقای جنبش زنان و برای آینده توشه بگذارند.
حاصل کار «کمپین یک میلیون امضا»، صدها صفحه از نوشته و از فعالیت های «چهره به چهره» با مردم است. در این مدت بارها سایت برابری فیلتر شد، (بیش از ٨ بار) و همان روز با نامی دیگر براه انداخته شد و در دسترس همگان قرار گرفت. آنها کارشان را از مهمانی ها گرفته تا دانشگاه و کنار دریا هیچ جایی فراموش نمی کنند. به نظر بسیاری از فعالان «جنبش یک میلیون امضا»، بسیاری از مردم با وجود اعتقاد به برابری، از نابرابری قانونی اطلاعی ندارند و وقتی می شنوند که قانون اینگونه حقوق زنان را نادیده گرفته، اظهار تعجب می کنند.
شیشه ایی بودن این جنبش ویژگی برجسته آن است برخلاف سازمان های سیاسی تصامیم پشت درهای بسته صورت نمی گیرد و همگان می توانند از ان اطلاع یابند. جنبش عملگرای تغییر برای برابری، «کمپین یک میلیون امضا»، در
۲۰ استان در دورافتاده ترین نقاط ایران از جمله شهرهای تبریز، رشت، زنجان، همدان، اصفهان، شیراز، یزد، مشهد، گرگان، سنندج، قم، قزوین، کرمانشاه، بابل و کرج، با برگزاری کارگاه آموزشی و جمع آوری امضا در اعتراض به قوانین تبعیض آمیز فعال است. کمپین در برخی نقاط دنیا از آلمان (کلن)، فرانسه انگلیس بلژیک و امریکا (کالیفرنیا) تا نپال و بورکینو فاسو، توسط فعالان زنان دنبال می شود.
فعالان «جنبش یک میلیون امضا»، در راستای گسترش کمپین با جذب هنرمندان حرفه ای و اهل قلم، مردان فعال برابری خواه، کمیته هنری و کمیته مردان کمپین، کمیته مادران برای حمایت از فرزندان کمپین را ایجاد نمودند.
فعالان «جنبش یک میلیون امضا»، کوشیدند و توانستند بحث برابری زن و مرد را در جامعه عمومی کنند در مواردی چون مسئله حضانت، ارث، دیه و شهادت، سن ازدواج، طلاق به بحث اجتماعی بکشانند.

مشگلات پیش روی کمپین: - مردم و واکنش ها - حکومت-- برخورده خانواده ها
۱- مردم و واکنشها. برخورده خانواده ها با فعالین آیا برای جمع اوری امضا کمک کننده است؟ ایا با آنها همراهی و همدلی می شود و یا...؟ در مکان های عمومی مردم با فعالین کمپین به عنوان زن چگونه برخور می کنند ایا در ذهن مردان جامعه به آنها به عنوان ابزار جنسی. نگاه می شود؟ اعضای کمپین در جامعه ای زندگی می کنند که سرشار از محدودیت های اجتماعی، خط قرمزهای سیاسی، بدبینی و خودخواهی، فامیل گرایی و گونه ای قبیله گرایی است. هیچ کدام از این عوامل برای تغییرات رو به جلوی اجتماعی و آرمان گرایی دموکراتیک امیدوارکننده نیستند. عمومی کردن بحث برابری زن و مرد به کل جامعه ایران گسترش نیافته و هنوز کار بسیاری بر دوش فعالان مانده است. براساس امار گیری فعالان «جنبش یک میلیون امضا»، (که معمولا کار دولت و یا موسسات بزرگ است)،در ده محله تهران در میان حدود هزار نفر از مردم بالاتر از ۱٨ سال نشان می دهد که ٨/۱٨ درصد مردم تهران کمپین را می شناسند. بر اساس همین تحقیق، درصد شناخت مردم نسبت به کمپین در محله نواب بیشترین و در محله نارمک با ۰ درصد کمترین بوده است. در این میان متاسفانه تنها حدود ۲ درصد افراد از طریق اینترنت با کمپین، آشنا شده بودند. اشنایی افراد در تهران بیشتر از طریق برخوردمستفیم "چهره به چهره" با فعالان برای جمع آوری امضا بوده است. بر اساس همین تحقیق تعداد کسانی که معتقد بوده اند کمپین موفق می شود با جمع آوری امضا به خواسته های چون تغییر قوانین دست یابد /۵۴ درصد بوده در مقابل ۲/۴۴ درصد از آنان معتقدند که کمپین در نهایت موفق خواهد شد.
برخوردحکومت: نبش مستقل زنان که امروز «جنبش یک میلیون امضا»، تبلور یافته، ز فعالترین جنبش مردمی ایران است با مبارزات مدنی ومسالمت آمیز خویش دردو دهه اخیر نشان داد که زنان با استفاده از روش های صلح آمیز در پی یافتن راه حل و اثبات حقانیت تاریخی خواسته هایشان از هیچ تلاشی فرو گذار نمی کنند و برای آن هم حاضر به پرداخت هزینه هستند. طبیعتا فعالان جنبش زنان از گزند وزارت اطلاعات برکنار نمانده اند وزارت اطلاعات با دستگیری و فرا خواندن زنان به دادگاه های انقلاب، با تهدید و اخراج از دانشگاه و محل کار، و با خانه نشین کردن انها، از جمله ندادن مجوز برای نشست های کمپین، بازخواست فعالان و حامیان کمپین برای در اختیار نهادن منزل خود برای نشست ها، دستگیری فعالان کمپین در ماه های گذشته و دادن حکم زندان برای برخی از آنان، فیلترینگ مداوم سایت کمپین و بستن سایت تریبون فمنیستی، و در اختیار نگذاشتن هیچ تریبون داخلی برای آنها، عرصه زندگی را بر انها تنگ نموده است. اما...
فعالین خارج از کشور: فعالین خارج از کشور نقش کمکی و پشت جبهه را ایفا می کنند. از جمله انها با ترجمه متون جدید منابع و اطلاعات تازه را در اختیارشان می گذارند و از این طریق به پیشبرد نظرات انها کمک می رسانند. فعالین خارج از کشوربا رساندن صدای آنها به مراکز حقوقی و بین المللی به این جنبش یاری می رسانند. جنبش عملگرای زنان با آگاهی با شناخت نسبی از نظریه
های مختلف فمینیستی و همکاری با سازمانهای فراملیتی در منطقه و جهان، با استفاده از امکانات محلی و بومی تاکتیک های جدید را می آزمایند و در حرکت خود تئوری سازی می کنند. فعالین خارج از کشور در عرصههای بینالمللی برای حمایت جهانی از این کارزار حقخواهانه، مدنی بویژه برای حمایت از فعالین که گرفتار بند و زندان می شوند می توانند بسیار موثر عمل کنند. اما از طرف دیگر، انتقادهای نخبه گرانه و غیردوستانه برخی از فعالین خارج از کشور، که سرچشمه در دیدگاهای منجمد با مایه های ایدئولوژیکی گذشته دارد، کمتر می توانند تاثیر گذار باشند.

مخالفان: مخالفان«جنبش یک میلیون امضا» ایده هایشان را چگونه تدوین می کنند؟ برنامه عمل شان در شرایط فعلی ایران، کدام است انقلاب یا انفعال؟ آیا بهتر نیست با برنامه ایی منسجم و مداوم کار کرد؟ انگونه که فعالان «جنبش یک میلیون امضا»، کردند. آنها با این طرح تلاش نمودند از انفعال جلوگیری نمایند. به نظر شما آیا بهتر است زنان بنشینند و منتظر انقلابی سکولار دموکراتیک بمانند؟ یا در راستای رسیدن به حقوق برابر با شیوه و تاکتیک هایی که از دل شرایط آنجا بیرون می کشند فعالیت نمایند؟ مخالفان اکثرا وجهی از تاکتیک را بر مبنی تفکرات گذشته، به زیر سوال می برند از جمله می گویند «خواسته های کمپین بورژوازیست و خواست همه مردم نیست» «پس از پیروزی طبقه کازگر زنان هم پاسخ مسایل شان را می یابند» یعنی همان مسایلی که در کشورهای سوسیالیستی در گذشته مطرح بود و ما نیز بدون آنکه آن شرایط را داشته باشیم آن را تکرار می کنیم..این عده از یاد می برند که جنبش زنان در چارچوبهای ایدئولوژیکی نمی گنجد و فراتر از ان است و به همه زنان جامعه تعلق دارد. باید پرسید پیشنهاد عملی تان برای کار در جنبش زنان آنهم در کشوری که فقط از مردم می خواهند موافق باشند و حتی گاها از مردم می خواهند «فقط نفس» بکشند. چیست؟ شما برای آنهایی که شرایط را برای انقلاب در ایران فراهم نمی بینند و یا اصولا ان را قبول ندارند و دیگر نمی خواهند بیش از سی سال با شعار زندگی کنند، چه راه حلی ارائه می دهید؟

واژه گان حساسیت برانگیز: "آیا فمنیسم اسلامی" موجود هست و یا موجود نیست؟ فمینیست "مسلمان"، "مسلمان فمینیست": "فمینیست موقعیتی" ضدیتی با اسلام ندارد” و: غیرمشروع ویا مخالف اسلام نیست اینها همیشه واژه گانی حساسیت برانگیز برای عده ایی در خارج و در ایران بوده است. در اینجا مجال بررسی دقیق این موضوع نیست. در عوض محتوای حرکت "جنبش یک میلیون امصا" و عملکرد این جنبش "عملگرای فمنیستی" اثرات برجا مانده از آن باید بررسی شود نه وازه گان بکار گرفته شده برای تفهیم یا برای برنامه نویسی، فعالین این جنبش با تاکتیک های ترکیب شده از سنت و مدرننیه کوشیدند با یافتن راه های تازه به مقصودشان یعنی به برابری حقوقی برسند.
با اوردن مثالی از تجربیاتم در زندان می کوشم اوضاع و شرایط فعالیت فعالان جنبش زنان در ایران را ترسیم نمایم: "دادگاهای صحرایی سال
۱٣۶۷ در زندان اوین، زمانی که تصمیم به اعدام و یا شلاق نماز برای زندانیان داشتند، از زندانیان پرسیدند، مسلمانی؟
اگر جوابت بود: پدر و مادرم مسلمانند .می نوشتند: مرتد مارکسیسم
آگر سکوت می کردی باز هم می نوشتند: مرتد مارکسیسم
در هر دو صورت برای آنها فرقی نمی کرد، پاسخ برای انها همان بود که خود می خواستند. "مرتد مارکسیسم" اگر مرد بودی اعدام و اگر زن بودی روزی
۵ بار جیره شلاق برای نمازداشتی تا... .
این موضوعی نیست که فعالان زن در ایران آن را ندانند. یا شنیدند و یا خود و یا افرادی از فامیلشان آن را از سر گذرانند. آنها می خواهند فعال باشند در عین حال در آن شرایط زنده بمانند و زندگی کنند.
اما در مواجه با مردم چه فکر می کنید؟
برای پدر و مادرها، زنان ستم کشیده از قوانین نابرابر، زمانی که می گویی خواست ما مغایرتی با اسلام ندارد و یا شاید هم او همانگونه باور دارد، آیا آنها کلامت را بهتر و راحتتر خواهند شنید و باور خواهند کرد. در سرزمین دشواری ها، تاکتیک و کلماتی که بتواند ما و یاران ما را به آگاهی بیشتر برساند، نه یک بازی ریایی است نه یک دروغ ..! یک خواست مبرم آن شرایط است. از این رو تاکتیک های بر امده از دل جنین شرایطی را می بایست بهتر درک نمود.
چرا خواست تغییر قوانین تبعیض آمیز: چرا خواست تغییرقوانین تبعیض آمیز از سوی فعالان انتخاب شده است ـ خواست تغییر قوانین تبعیض آمیز پیشینه ای صد ساله دارد. افزایش سن قانونی ازدواج و مشکلات زنان در خانواده تغییر زندگی روزمره ی زنان که بیشترین آسیب دیدگان و صدمه خوردگان از این قوانین تبعیض آمیز می باشند. بحث تغییر قوانین تبعیض آمیز به ویژه تغییر قوانین خانواده در لیست مطالباتی اکثر گروه های زنان وجود داشته است.
پتانسیل بالای این خواست: این خواست عمومی است و میتواند بخش بزرگی از زنان را بسیج کند و دست یافتنی است. برای آغاز هر حرکتی، توافق بر خواسته و اهداف لازم است، توافقی که نیاز دارد که در طول مسیر هم حفظ شود. قوانین خانواده، حق طلاق و تغییر این قوانین جزو مطالبات توافقی است.

دستاوردها: دستاوردهای این حرکت در کوتاه مدت خود به
خود مثبت، فرهنگساز و آگاهیبخش بوده است، حتی اگر به این زودیها به تغییر و تحول در قوانین منتهی نشود. زنان با این حرکت توانسته اند مسئله برابری را به طور نسبی به خواستی عمومی و همگانی بدل کنند. .بسیج افکار عمومی و بسیج اجتماعی و نشان دادن ریشه های تبعیض، کار فعالان جنبش زنان در این حرکت است. در این یک ساله آنها توانستند فرهنگ سازی بطور نسبی در جهت نهادینه کردن خواسته هایشان در جامعه عمل کنند .

عفت ماهباز لندن



 

مطلب دیگر